من فکر میفروشم از آندسته فکرهایی که ...

بعضی آدمهابعضی جاها یا همیشه حتی از فکر کردن به آن به خود میلرزند!

من عاشق واقعیتم

و واقعیت را آنطور که هست زندگی میکنم

من آدمی هستم که سعی میکند آرام باشد و درونیات خود را نگوید

اما آنطور که زندگی میکند دیگران را می آزارد

بی آنکه متوجه این رویداد ناخواسته بشوم

بعضی آدمها به من میگویند که خیلی دقیق و حساس

یا زود رنج یا نکته سنج هستم اما اینطور نیست

من بیش از اندازه خودم هستم و این صداقت کشنده ای است...

شاید تقصیر برج ماه تولدم باشد ! (شهریور) ...

اما اینهم مرا تسکین نمیدهد !

آری من فکر میفروشم به آندسته آدمهایی که همیشه دغدغه ی فکر دارند

اما خودشان میخواهند که از مغزشان استفاده نکنند

اما این به هیچ وجه زمینه ی ناراحتی مرا به وجود نمیآورد اما تنها و تنها و تنها

به این فکر میکنم :

که علت را بیابم اما از آنجا که هم خودم پیچیده ام هم آنها به جایی نمیرسم !

شاید علت این جستجو یک ترس درونی من باشد که از بچگی داشته ام :

ترس از نادان انگاشته شدن!

گاهی اوغات پاسخ ابلهان خاموشی نیست !

پ . ن : شنیدن یک دروغ واقعی چه لذتی داره ؟؟